کیست مینیسک زانو

کیست، که به اشکال و فرم‌های مختلفی در اطراف زانو ایجاد می‌شود، عبارت است از یک حفره بسته، یا کیسه، که چسبیده به بافت پوششی (اپیتلیوم) شکل می‌گیرد. کیست‌ها می‌توانند حاوی مواد مایع یا نیمه جامد بوده، عادی یا غیرعادی باشند و در بافت‌های نرم یا در استخوان‌ها ایجاد شوند. شناخت انواع مختلف کیست‌های زانو تا حد زیادی به داشتن دانش کاملی در مورد آناتومی زانو بستگی دارد، که یک ساختار به شدت متحرک است.

 

 

علت‌ها و دلایل

کیست مینیسک اگرچه به عنوان کیست شناخته می‌شود اما در حقیقت کیست نبوده و تنها کیسه‌ای پر از مایع است. همچنین، یک زائده غیرطبیعی یا تومور هم نبوده، بلکه تنها مقداری مایع مفصلی طبیعی است که به یک جای غیرعادی نشت کرده است.

دلیل تشکیل کیست مینیسک زانو این است که پارگی غضروف مینیسک به مایع مفصلی طبیعی اجازه می‌دهد که به بیرون از مفصل نشت کند. بدن پیوسته در حال تولید مایع مفصلی و جذب مقدار اضافی آن است؛ اما، هنگامی که مایع از مفصل خارج می‌شود، کیسه‌ای تشکیل می‌دهد که به آن کیست مینیسک گفته می‌شود. دلیل باقی ماندن کیست آن است که پارگی می‌تواند به شکل یک شیر یک طرفه عمل کند طوری که مایع می‌تواند به درون کیست وارد شود اما نمی‌تواند از کیست به جای اولش برگردد.

نشانه‌ها و علائم

اکثر کیست‌های مینیسک را می‌توان با به دست آورد یک تاریخچه دقیق از وضعیت پزشکی بیمار تشخیص داد. در اینجا، مهمترین نکاتی که باید در مورد آن‌ها صحبت شود عبارتند از:

  1. درد: شایع‌ترین نشانه کیست مینیسک وجود درد در محل اتصال توده یا برآمدگی (کیست) به مفصل است.

  2. مشکلات مکانیکی (مانند، صدای کلیک، گرفتگی، قفل شدن، وارد آمدن فشار و احساس خالی کردن)

  3. ورم

گاهی اوقات کیست بزرگتر می‌شود، اما در سایر موارد اندازه آن تغییری نمی‌کند.

تشخیص

در بسیاری از موارد نشانه‌ها و علائم کیست مینیسک مانند علائم برخی از مشکلات شایع زانو است. ورم در خط مفصل گاهی هست و گاهی نیست، اما درد زانو در این ناحیه در تمام موارد و در این ناحیه در تمام موارد وجود دارد. کیست زانو ضایعه‌ای است که اندازه آن با خم شدن بزرگ و با صاف شدن زانو کوچک می‌شود.

کیست‌های مینیسک در بیمارانی که در مفصل زانویشان یا در مجاورت آن یک توده قابل لمس دارند شایع هستند.

  1. معاینه فیزیکی: معاینه فیزیکی شامل موارد زیر است:

    1. ارزیابی دقیق آسیب‌دیدگی رباط‌ها یا مینیسک‌ها

    2. مقایسه بین ظاهر و همچنین دامنه حرکتی زانوی آسیب‌دیده با زانوی سالم

    3. لمس مستقیم کیست جهت تشخیص رابطه آن با لَندمارک‌های آناتومیک بدن، اندازه کیست و شکل آن

    4. نتایج تست پایداری تمامی رباط‌ها و نشانه‌های مربوط به مشکلات مینیسک.

  2. رادیوگرافی ساده

  3. آرتروگرافی

  4. سونوگرافی: سونوگرافی یک تکنیک تصویربرداری دقیق برای تشخیص کیست‌های مینیسک و تمایز دادن آن‌ها از سایر توده‌های کیستی و سفت زانو است که استفاده از آن باعث جلوگیری از انجام جراحی‌های غیرضروری می‌شود. سونوگرافی همچنین در تشخیص پارگی‌های مینیسک‌ها نیز دقیق عمل می‌کند. به نظر ما سونوگرافی یک تکنیک تصویربرداری قابل اتکا برای ارزیابی توده‌های بافت نرم و خصوصاً تصویربرداری از کیست‌های مینیسک است.

  5. ام‌آرآی: ام‌آرآی تکنیک باارزشی برای تأیید وجود یک کیست مینیسک و شناسایی هرگونه پارگی مینیسک زانو است.