پرانتزی

پای پرانتزی عارضه‌ای است که در طی آن به هنگام ایستادن و قرار دادن مچ پاها در کنار یکدیگر، زانوها از هم فاصله می‌گیرند. این عارضه در نوزادان زیر 18 ماه عادی است. پای پرانتزی یک عارضه‌ی مخصوص کودکان نبوده و می‌تواند هرکسی را درگیر کند. موارد زیادی از این عارضه در بزرگسالان دیده می‌شود که البته پای پرانتزی در این افراد اندکی پیچیده‌تر است.

علل

نوزادان به دلیل موقعیت خمیده‌ی خود درون رحم مادر، با پای پرانتزی متولد می‌شوند. با پیدا کردن توانایی تحمل وزن توسط پاها و شروع راه رفتن نوزاد، پای پرانتزی شروع که صاف شدن می‌کند (بین سنین 12 تا 18 ماهگی).

در حدود سن 3 سالگی، معمولاً کودک می‌تواند درحالی‌که زانوها را به یکدیگر چسبانده و بین مچ پاهای او تماسی وجود ندارد، بایستد. درصورتی‌که پای پرانتزی در این سن هنوز وجود داشته باشد، کودک به عارضه‌ی پای پرانتزی مبتلاست.

پای پرانتزی ممکن است به دلیل بیماری‌های زیر ایجاد شود:

  1. رشد غیرطبیعی استخوان‌ها

  2. بیماری بلانت

  3. خمیدگی درشت نی

  4. عدم بهبودی صحیح یا کامل شکستگی‌ها

  5. مسمومیت سرب یا فلوئور

  6. نرمی استخوان که به دلیل کمبود ویتامین D ایجاد می‌شود

علائم

  1. کنار هم قرار نگرفتن زانوها به هنگام چسباندن مچ پاها به یکدیگر

  2. خمیدگی متقارن پاها در دو طرف بدن

  3. خمیدگی پا پس از سن 3 سالگی از بین نرفته باشد

عوارض محتمل بیماری پای پرانتزی

درحقیقت زانوی پرانتزی درمان‌نشده که با گذشت زمان بهبود نیابد، می‌تواند منجر به ایجاد آرتروز در زانوها و مفاصل ران‌ها شود.

چگونگی اندازه‌گیری میزان پای پرانتزی

روش اصلی برای اندازه‌گیری شدت این عارضه، مشخص کردن زاویه‌ای است که نشان می‌دهد پا تا چه مقدار دچار بدشکلی شده است. برای مثال، زاویه‌ی فیزیولوژیک طبیعی خمیدگی پاها بین 10 تا 15 درجه می‌باشد. برای تشخیص غیر فیزیولوژیک پای پرانتزی، باید فاصله‌ی بین کندیل های داخلی و قوزک‌های دو زانو اندازه‌گیری شده و موردبررسی قرار بگیرند، سپس لازم است تا متخصص علت ایجاد این بدشکلی را قبل از پیشرفت آن تشخیص دهد.

 

پای پرانتزی چه مدتی طول می‌کشد؟

پای پرانتزی فیزیولوژیک تا سن 2 سالگی به مقدار زیادی بهبود پیدا می‌کند. بهبودی این عارضه ممکن است تا سال‌ها ادامه داشته باشد. بیش از 95 درصد افراد مبتلا به پای پرانتزی فیزیولوژیک – حتی موارد شدید – تا قبل از رسیدن به سنین نوجوانی و بدون نیاز به درمان، به‌صورت خودبه‌خودی بهبود پیدا می‌کنند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنم؟

درصورتی‌که پای پرانتزی پس از سن 3 سالگی در کودک شما ثابت باقی‌مانده و یا بدتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

معاینه و آزمایشات

پزشک معمولاً می‌توان به‌سادگی با نگاه کردن به کودک علت زانوی پرانتزی را تشخیص دهد. فاصله‌ی بین دو زانو در حالی اندازه‌گیری می‌شود که کودک به پشت خوابیده است.

به‌منظور رد کردن احتمال نرمی استخوان، ممکن است آزمایش خون موردنیاز باشد.

در موارد زیر ممکن است به عکس‌برداری با اشعه‌ی ایکس نیاز باشد:

  1. کودک 3 سال یا بیشتر داشته باشد

  2. خمیدگی پا در حال بدتر شدن باشد

  3. خمیدگی در دو طرف متقارن و یکسان نباشد

  4. نتایج آزمایشات دیگر حاکی از وجود بیماری باشند