پارگی رباط صلیبی زانو

حدود نیمی از آسیب‌های وارده به رباط صلیبی قدامی، به همراه آسیب به دیگر ساختارهای زانو مانند غضروف مفصلی، مینیسک و دیگر رباط‌ها ایجاد می‌شوند. آسیب به رباط صلیبی خلفی، مانند آسیب به دیگر رباط‌ها شایع نیست. در حقیقت، آسیب به این رباط نامحسوس‌تر بوده و تشخیص آن نسبت به آسیب دیگر رباط‌ها، دشوارتر می‌باشد.

 

 

آناتومی زانو

مفصل زانو، محل اتصال دو استخوان ران و درشت‌نی می‌باشد. کشکک زانو نیز به منظور حفاظت از این مفصل، بر روی آن قرارگرفته است.

استخوان‌ها به وسیله‌ی رباط‌ها به یکدیگر متصل می‌شوند. در مفصل زانو، چهار رباط اصلی وجود دارند. این رباط‌ها مانند طناب هایی محکم عمل کرده و با نگه داشتن استخوان ها در کنار یکدیگر، ثبات زانو را حفظ می‌کنند.

 

 

رباط‌های طرفی. این رباط‌ها در دو طرف زانو وجود دارند. رباط طرفی داخلی (MCL) در طرف داخل زانو و رباط طرفی خارجی (LCL) در سمت خارج زانو قرار دارند.

رباط‌های صلیبی. این رباط‌ها در داخل مفصل زانو قرار داشته و با گذشتن از روی یکدیگر، حالتی مانند حرف X به وجود می‌آورند، درحالی‌که رباط صلیبی قدامی (ACL) در جلو و رباط صلیبی خلفی (PCL) در عقب زانو قرارگرفته‌اند.

توصیف

رباط‌های آسیب‌دیده، نوعی “پیچ خوردگی” محسوب شده و با مقیاس شدت، طبقه‌بندی می‌شوند.

پیچ خوردگی درجه اول. در این نوع پیچ خوردگی، رباط آسیب خفیفی دیده و بااینکه مقداری کشیده شده است، هنوز می‌تواند به خوبی ثبات مفصل زانو را حفظ کند.

پیچ خوردگی درجه دوم. در پیچ خوردگی درجه دو، رباط به حدی کشیده شده که شل شده باشد. این نوع پیچ خوردگی، معمولاً نوعی پارگی جزئی رباط تلقی می‌شود.

پیچ خوردگی درجه سوم. در اکثر موارد، این درجه از پیچ خوردگی، به معنی پارگی کامل رباط می‌باشد. در این حالت، رباط دو تکه شده و مفصل زانو ثبات خود را از دست می‌دهد.

آسیب‌های رباط صلیبی زانو

آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL)

حدود نیمی از آسیب‌های وارده به رباط صلیبی قدامی، به همراه آسیب به دیگر ساختارهای زانو، مانند غضروف مفصلی، مینیسک و دیگر رباط‌ها ایجاد می‌شوند.

 

 

آسیب رباط صلیبی خلفی (PCL)

آسیب رسیدن به رباط صلیبی خلفی، نیازمند نیروی زیادی می‌باشد. یکی از دلایل شایع ایجاد این عارضه، خوردن زانوی خم به داشبورد ماشین به هنگام تصادف و یا زمین خوردن فوتبالیست‌ها بر روی زانوی خم، می‌باشد.

دلایل آسیب رباط صلیبی

دلایل آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL)

رباط صلیبی قدامی، ممکن است به دلایل مختلفی آسیب ببیند:

  1. عوض کردن سریع جهت بدن

  2. توقف ناگهانی به هنگام دویدن یا راه رفتن

  3. کند کردن حرکت به هنگام دویدن

  4. پریدن و سپس فرود آمدن نادرست

  5. برخورد مستقیم و ضربه، مانند تکل در فوتبال

دلایل آسیب رباط صلیبی خلفی (PCL)

آسیب به رباط صلیبی خلفی ممکن است از راه‌های مختلفی ایجاد شود ولی معمولاً به نیروی زیادی نیاز دارد.

  1. ضربه‌ی مستقیم به جلوی زانو (مانند خوردن زانوی خم به داشبورد خودرو به هنگام تصادف و یا افتادن بر روی زانوی خم به هنگام ورزش کردن)

  2. کشیده شدن بیش از حد رباط (مانند پیچ خوردن مفصل و یا جراحات اتساعی)

  3. اشتباه برداشتن یک قدم ساده

علائم آسیب رباط صلیبی

تعدادی از علائم پارگی رباط صلیبی به شرح زیر هستند:

علائم آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL)

هنگامی که شما به رباط صلیبی قدامی خود آسیب می‌رسانید، ممکن است یک صدای “پاپ” مانند به گوش رسیده و حس کنید که زانو زیر شما را خالی کرده است. از دیگر علائم پارگی رباط صلیبی زانو ، می‌توان موارد زیر را نام برد:

  1. درد به همراه التهاب. در عرض 24 ساعت، زانوی شما ورم خواهد کرد.

  2. از دست دادن محدوده‌ی حرکتی کامل

  3. حساس بودن مفصل نسبت به لمس شدن

  4. ناراحتی به هنگام راه رفتن

علائم آسیب رباط صلیبی خلفی (PCL)

علائم شایع آسیب به رباط صلیبی خلفی عبارت‌اند از:

  1. درد و ورم که به‌سرعت پس از ایجاد آسیب، ظاهر شده و ممتد می‌باشند.

  2. ورم که ممکن است زانو را خشک و بی‌تحرک کرده و باعث لنگی شود.

  3. راه رفتن با دشواری

  4. زانو بی‌ثبات شده و مانند این است که هرلحظه ممکن است “از هم بپاشد”

آزمایشات تشخیصی پزشک

آزمایشات فیزیکی و تاریخچه بیمار

در اولین مراجعه به پزشک، او در مورد علائم و سوابق پزشکی برای پی بردن به علت پارگی رباط صلیبی زانو با شما گفتگو خواهد کرد. در طول معاینه‌ی فیزیکی، پزشک تمامی ساختارهای زانو را بررسی کرده و آن ها را با زانوی دیگر مقایسه می‌کند.

آزمایشات تصویربرداری

از دیگر آزمایشاتی که می‌توانند به پزشک شما برای تائید تشخیص خود کمک کنند، موارد زیر به چشم می‌خورند:

عکس برداری با اشعه ی ایکس. اگرچه با این روش می‌توان جراحات رباط‌های صلیبی قدامی و خلفی را مشاهده کرد، می‌توان فهمید که آیا این عارضه با آسیب به استخوان هم همراه بوده یا خیر.

اسکن MRI. با استفاده از این روش، می‌توان تصاویر بهتری از بافت های نرم، مانند رباط صلیبی قدامی، به دست آورد.