پارگی تاندون شانه

 

شایع‌ترین دلیل درد شانه، مشکلات تاندون‌ها و عضلات روتاتور کاف شانه‌ هستند. شاید قبلاً در اخبار مربوط به آسیب‌دیدگی‌های بازیکنان بسکتبال، تنیس بازان، گلف بازان و سایر ورزشکاران نام این عضلات را شنیده باشید. حقیقت این است که، اکثر مردم کم و بیش دچار این آسیب‌دیدگی‌ها می‌شوند.

 

 

در شکل بالا، دو تصویر از عضلات و تاندون‌های روتاتور کاف دیده می‌شود. این عضلات کوچک بوده و به پنج دلیل زیر شدیداً آسیب‌پذیر هستند:

1- این عضلات، علی‌رغم اندازه کوچکشان، عامل اصلی پایداری مفصل شانه هستند. هر حرکت بازو، با فعالیت شدید این عضلات همراه است.

2- در اکثر برنامه‌های وزشی و آمادگی جسمانی توجه چندانی به تقویت آن‌ها نمی‌شود که به همین دلیل عموماً در وضعیت فیزیکی مناسبی قرار ندارند.

3- در اکثر افراد، به دلیل وضعیت بد قرارگیری بدن و انجام مکرر برخی حرکات، هماهنگی مناسبی بین مفاصل شانه، گردن و قسمت بالایی کمر وجود ندارد. این وضعیت باعث اصطکاک و ساییدگی تاندون‌ها و عضلات روتاتور کاف می‌شود.

4- در آن دسته از آسیب‌دیدگی‌های شانه که تنها با استراحت و دارو درمان می‌شوند، شانه به خوبی توانبخشی نشده و تا زمانی که توسط تمرینات اصلاحی و ماساژ عمقی به وضعیت فیزیکی مناسبی نرسد همچنان مستعد آسیب‌دیدگی مجدد خواهد بود.

5- بعد از سن 40 سالگی، جریان خون به عضلات روتاتور کاف شروع به کاهش می‌کند.

انواع آسیب‌ها

رتاتور کاف دچار پارگی‌هایی با اندازه‌های کوچک تا بسیار بزرگ می‌شود. این پارگی‌ها را می‌توان به شکل زیر دسته‌بندی کرد:

  1. پارگی کوچکی که تنها شامل تاندون سوپرااسپیناتوس می‌شود

  2. پارگی بزرگی که شامل سوپرااسپیناتوس و اینفرااسپیناتوس می‌شود

  3. پارگی بزرگ روتاتور کاف که با پایین آمدن کیفیت بافت همراه است

  4. پارگی بزرگ روتاتور کاف که با از دست رفتن زود هنگام غضروف سر استخوان بازو (آرتروپاتی پارگی روتاتور کاف) همراه است

  5. پارگی بزرگ روتاتور کاف که قابل ترمیم نیست

  6. پارگی گسترده روتاتور کاف به همراه آرتروپاتی پارگی روتاتور کاف

  7. پارگی کامل روتاتور کاف به همراه آرتروپاتی پارگی روتاتور کاف

  8. آرتروپاتی پارگی روتاتور کاف به همراه کلاپس سر استخوان بازو

علت‌ها و دلایل اختلالات روتاتور کاف

پارگی‌ها یا کشیدگی‌های روتاتور کاف، ناشی از استفاده بیش‌ازحد یا آسیب‌دیدگی حاد هستند. گاهی اوقات تاندون‌هایی که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند، به‌طور کامل یا جزئی دچار کشیدگی یا پارگی می‌شوند. همین اتفاق می‌تواند برای عضلات روتاتور کاف نیز بیفتد. برای مثال، یک توپ‌انداز بیس‌بال که مکرراً از روتاتور کاف خود برای پرتاب استفاده می‌کند دیر یا زود دچار این نوع آسیب‌دیدگی می‌شود. معمولاً درمان نشدن تندینیت باعث بروز چنین آسیب‌هایی می‌شود.

روتاتور کاف ممکن است بعد از زمین خوردن، تصادف رانندگی یا سایر آسیب‌دیدگی‌های ناگهانی نیز کشیده یا پاره شود. این نوع آسیب‌دیدگی‌ها معمولاً باعث درد شدید و ناگهانی می‌شوند.

علائم و نشانه‌های اختلالات روتاتور کاف

علائم اصلی این اختلالات عبارتند از وجود درد در مفصل شانه و اطراف آن و بروز درد در هنگام حرکت دادن شانه. اگر مشکل ناشی از یک آسیب‌دیدگی باشد، درد به صورت ناگهانی بروز می‌کند. هنگام استفاده از بازو برای انجام فعالیت‌هایی در بالاتر از سطح شانه، درد بدتر می‌شود. این یعنی درد بر توانایی فرد در بالا بردن بازو (برای مثال، برای شانه کردن موها یا لباس پوشیدن) تأثیر می‌گذارد. شنا کردن، بسکتبال و نقاشی کردن، باعث درد شده اما نوشتن یا تایپ کردن تنها کمی باعث ناراحتی می‌شوند. همچنین، درد در هنگام شب بدتر شده و خواب فرد را مختل می‌کند.

گاهی‌اوقات فرد در ناحیه شانه یا بازو احساس ضعف کرده و ممکن است دامنه حرکتی شانه او نیز کاهش یابد. برخی افراد هم هنگام حرکت دادن شانه احساس می‌کنند چیزی در شانه‌شان تق تق کرده یا گیر می‌کند.

تست‌های آسیب‌دیدگی روتاتور کاف

معمولاً تشخیص پارگی یا تندینیت روتاتور کاف بر اساس علائم شخص و یک معاینه فیزیکی انجام می‌شود. همچنین، از آنجا که این نوع آسیب‌دیدگی‌ها به ندرت با التهاب تاندون شانه همراه می‌شوند، خصوصاً اگر بیش از 36 ساعت از حادثه گذشته باشد، اکثر متخصصان ترجیح می‌دهند به جای عبارت تندینیت از عبارات تندینوپاتی یا تندینوز استفاده می‌کنند.

برای آنکه پزشک تشخیص دهد که روتاتور کاف شخص دچار پارگی شده یا تندینیت، یک بی‌حسی موضعی به شانه تزریق می‌کند. اگر شخص دچار تندینوپاتی شده باشد، داروی بی‌حسی باعث تسکین درد شده و معمولاً قدرت عضله به حد طبیعی‌اش برمی‌گردد. اما اگر روتاتور کاف پاره شده باشد، بی‌حسی درد را تسکین می‌دهد، اما عملکرد عضله بهبود نمی‌یابد.

در اکثر موارد، برای تشخیص تندینوپاتی نیازی به عکس رادیولوژی و سایر تست‌ها‌ی تصویربرداری نیست. البته، اگر بعد از انجام یک دوره درمان محافظه‌کارانه علائم شخص بهبود نیافتند، برای تأیید تشخیص، یک تست تصویربرداری (مانند، عکس رادیولوژی، اولتراسوند و/یا ام‌آرآی) تجویز می‌شود.

معمولاً در مواردی که پزشک احتمال می‌دهد روتاتور کاف پاره شده، برای تأیید وجود پارگی یک تست تصویربرداری (اولتراسوند یا ام‌آرآی) تجویز می‌کند. عمدتاً، پارگی‌های کوچکتر با درمان‌های محافظه‌کارانه‌ای مثل استراحت، گذاشتن یخ و تمرینات کششی و تقویتی درمان می‌شوند.