ورم پشت زانو

کیست بیکر، یا کیست پوپلیتئال، یک توده برجسته است که در پشت زانو ایجاد می‌شود. داخل این توده یک کیسه پر از مایع وجود دارد. کیست بیکر زانو حاصل تجمع مایع مفصلی در پشت زانو است که به شکل یک برجستگی سفت در آن ناحیه ظاهر می‌شود. علت درد پشت زانو می تواند مربوط به کیست بیکر باشد.

 

 

علت بروز کیست بیکر

کیست بیکر ناشی از تجمع غیرطبیعی مایع مفصلی در پشت زانو و در نتیجه ورم پشت زانو است. این عارضه می‌تواند ناشی از یک آسیب‌دیدگی زانو، مثل پارگی غضروف باشد. آرتروز یا روماتیسم مفصلی هم می‌توانند باعث تجمع غیرطبیعی مایع مفصلی شوند.

مایع مفصلی به زانو کمک می‌کند تا حرکت روانی داشته باشد. کیست بیکر زمانی به وجود می‌آید که مقدار این مایع بیش از اندازه باشد. مایع مفصلی اضافی به پشت زانو رانده می‌شود. وجود مایع اضافی می‌تواند ناشی از موارد زیر باشد:

آرتریت: آرتروز شایع‌ترین نوعِ آرتریت مرتبط با کیست‌های بیکر است:

  1. پارگی غضروف‌ها، مثل پارگی یک مینیسک

  2. آسیب‌دیدگی‌ها یا حوادث

  3. عفونت مفصل

معمولاً، در کودکان کیست بیکر با مشکلات بورس ارتباط دارد. بورس یک کیسه پر از مایع است که بین استخوان و بافت نرم قرار دارد.

عوامل خطرزا

عواملی که احتمال ابتلا به کیست بیکر را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  1. آرتروز

  2. روماتیسم مفصلی

  3. آرتریت عفونی

  4. نقرس

  5. پارگی غضروف‌ها یا آسیب‌دیدگی‌‌های گذشته

  6. سابقه تزریق کورتیکواستروئید در اطراف زانو

  7. جراحی زانو در گذشته

  8. سینوویت زانو

علائم و نشانه‌های کیست بیکر

مبتلایان به کیست بیکر، زمانی که راه می‌روند یا ایستاده‌اند در پشت زانویشان یک توده یا ورم ظاهر می‌شود. اما موقعی که زانو خم می‌شود ورم نیز ناپدید می‌شود. سایر علائم کیست بیکر زانو عبارتند از:

  1. درد زانو

  2. سفتی یا خشکی زانو که معمولاً با حرکت کردن بدتر می‌شود.

کیست بیکر باعث مشکلات زیر می‌شود:

  1. ایجاد یک ناحیه متورم دایره‌ای شکل در پشت زانو که با فعالیت بزرگتر می‌شود

  2. درد یا فشار در پشت مفصل زانو (که به عضله پشت ساق هم سرایت می‌کند)

  3. درد خفیف یا حساسیت به لمس بعد از ورزش و خم کردن زانو

کیست بیکر چه خطراتی به همراه دارد؟

گاهی اوقات کیست بیکر حتی بعد از کشیدن مایع مفصلی هم دوباره برمی‌گردد. همچنین، در بعضی موارد بعد از جراحی بیمار دچار عفونت یا خونریزی شدید می‌شود. البته اگر برای درمان کیست بیکر اقدام نشود، به بزرگ شدن ادامه داده و ممکن است در زانو بترکد. در چنین حالتی، مایع مفصلی به عضله پشت ساق نشت کرده و باعث قرمزی، ورم و درد این عضله می‌شود.

تشخیص کیست بیکر

عبور دادن نور: پزشک نوری را از کیست عبور می‌دهد. این تست وجود مایع در کیست را نشان می‌دهد.

گرفتن عکس رادیولوژی مفصل: که عبارت است از گرفتن عکس از استخوان‌ها و بافت‌های موجود در مفصل زانو. این آزمایش سایر مشکلاتی مثل آرتریت را نیز نشان می‌دهد.

اولتراسوند: اولتراسوند آزمایش ساده‌ای است که با استفاده از آن درون بدن مشاهده و بررسی می‌شود. در اینجا از امواج صوتی برای نشان دادن تصاویری از داخل زانو بر روی صفحه یک مانیتور استفاده می‌شود.

ام‌آر‌آی: در این نوع اسکن از آهن‌رباهای قدرتمند و یک رایانه برای گرفتن عکس از زانو استفاده می‌شود. از این آزمایش برای جستجو به دنبال تجمع مایع یا آسیب‌دیدگی زانو استفاده می‌شود. گاهی اوقات برای اینکه تصاویر بهتری به دست بیاید به زانوی بیمار رنگ کنتراست تزریق می‌شود. در صورت حساسیت بیمار به رنگ‌های کنتراست می‌بایست پزشک در جریان قرار بگیرد. بیمار هنگام ورود به اتاق ام‌آرآی نباید هیچگونه وسیله فلزی با خود داشته باشد زیرا همراه داشتن فلزات باعث آسیب‌های جدی به او می‌شود. در صورتی که بیمار هرگونه فلزی در بدن یا روی پوست خود دارد می‌بایست موضوع را به مسئول ام‌آرآی بگوید.