آرتروز مچ دست

آرتروز ناشي از فرسودگي و کار زياد مفاصل (استئوآرتروز)، يکي از عوارض شايع در مورد مفصل مچ دست مي‌باشد.که باعث درد میشود و باید به درمان درد مچ دست رسیدگی کرد. استئوآرتروز خود به دو نوع اوليه و ثانويه تقسيم مي‌شود که نوع اوليه آن بدون وجود هيچ دليل شناخته شده‌اي رخ مي‌دهد و نوع ثانويه آن در اثر يک عامل مشخص به وجود مي‌آيد. شايع‌ترين عواملي که باعث بروز استئو آرتروز مچ دست مي‌شوند شامل سابقه آسيب‌ديدگي قبلي مفصل مچ دست مخصوصاً شکستگي استخوان آن (آسيب‌هاي درون- مفصلي) و آسيب‌ديدگي رباط مفصل مي‌باشد.

 

 

علت بروز آرتروز مچ دست

مفصل‌هاي بدن ما در حالت طبيعي به وسيله آستري از جنس غضروف پوشانده شده‌اند و با مقدار کمي از يک مايع مفصلي که به طور مداوم در حال بازسازي و نو شدن است، روغنکاري و لغزنده مي‌شوند. اما اين لايه غضروفي محافظ مفصل ممکن است به خاطر عوامل مختلفي از جمله فرسودگي و کار زياد، استعداد ارثي و يا بروز ناهنجاري‌هاي ساختاري در مفصل مانند شکستگي استخوان آن در گذشته و يا انجام عمل جراحي بر روي مفصل، به تدريج نازک‌تر شود و از بين برود. وقتي که غضروف‌هاي مفصلي از بين مي‌روند، استخوان‌هاي واقع در آن مفصل در تماس مستقيم با يکديگر قرار مي‌گيرند و شروع به ساييده شدن مي‌کنند. اين حالت الزاماً باعث دردناک شدن مفصل نمی‌شود، اما ممکن است با درد و ناراحتی هم همراه باشد. مفصل آسیب‌دیده سعی می‌کند که با تشکیل مقدار بیشتری از استخوان جدید در لبه‌های استخوان‌ها و تولید مایع مفصلی بیشتر، از خود در برابر این عوارض محافظت نماید. در نتیجه، مفصل سخت و متورم می‌شود.

آزمایش‌های تشخیصی

آزمایش‌های تشخیصی (که در اصطلاح پزشکی به آن بررسی‌های تشخیصی گفته می‌شود) شامل عکسبرداری با اشعه ایکس، اسکن، آزمایش خون و تست‌های الکتریکی مربوط به دست (با عنوان نوروفیزیولوژی یا EMG) می‌باشد. این آزمایش‌ها برای تأیید تشخیص پزشک بعد از آنکه بیمار علائم و شرح حال خود را برای پزشک بیان کرده و مورد معاینه قرار گرفته است، انجام می‌گیرد.

معمولاً با شنیدن شرح حال بیمار و انجام معاینات لازم می‌توان این عارضه را به طور قطعی تشخیص داد. در بعضی از موارد، یک عکسبرداری با اشعه ایکس در همان روز مراجعه بیمار انجام می‌شود تا شدت آسیب‌دیدگی مفصل از این طریق مشخص شود. البته نتایج حاصل از عکس‌های اشعه ایکس در بعضی از بیماران همبستگی بالایی با شدت علائم این عارضه ندارد، به طوری که ممکن است در تصاویر اشعه ایکس تغییرات اندکی در وضعیت مفصل مشاهده شود، در حالی که علائم عارضه در بیمار خیلی شدید است و یا برعکس، شدت علائم در بیمار کم ولی تغییرات مشاهده شده در عکس زیاد باشد.