آرتروز شانه

آرتروز شانه، دلیل معمول و عمدۀ درد مزمن شانه و از‌کار‌افتادگی آن است که بیش از 20% از جمعیت سالمندان را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. دو مفصل متمایز در ناحیۀ شانه وجود دارد یکی مفصل اخرمی-چنبری -که به اختصار به آن مفصل AC می‌گویند- که در محل پیوند چنبر (ترقوه) به استخوان سر شانه قرار دارد؛ و دیگری مفصل شانه است که در محل اتصال استخوان بازو  به استخوان شانه قرار گرفته است؛ آرتروز شانه این دو مفصل را درگیر می‌کند. اساساً آسیب دیدن پوشش غضروف ها به طور معمول دلیل عمدۀ آرتروز شانه است.

 

 

انواع اصلی التهاب مفصل شانه

آرتروز: از این عارضۀ تخریب‌گر شانه، عموماً به عنوان التهاب “فرساینده و ساینده ” مفصل یاد می‌شود زیرا در این عارضه اساساً پوشش صاف بیرونی (غضروف مفصلی) ازبین می‌رود. معمولاً افراد بالای 50 سال دچار آرتروز می‌شوند و نوعی از آن در مفصل اخرمی-چنبری (مفصل AC) بسیار شایع است (اگرچه این همیشه نشانه بیماری نیست) و نوع دیگر آن در مفصل شانه نسبتاً شایع می‌باشد.

روماتيسم‌ مفاصل: این نوع از آرتروز ممکن است هر شخصی را با هر سنی درگیر سازد و معمولاً چندین مفصل از هر دو طرف بدن را درگیر این بیماری می‌کند. برای مثال، علاوه بر در گیر کردن شانه، زانو و مفصل مچ پا نیز ممکن است علائم و نشانه‌هایی از رماتیسم مفاصل را بروز دهند . رماتیسم مفاصل عارضه‌ای خود ایمن  و التهابى پوشش مفصل است.

التهاب مفاصل پسا آسیب: التهاب مفاصل پسا آسیب شکلی از آرتروز است که بعد از آسیب‌هایی از قبیل شکستگی شانه یا درفتگی شانه شکل می‌گیرد. این نوع از آرتروز نیز می‌تواند بعد از پارگی مزمن عضله گرداننده مفصل شانه در مفصل شانه  شکل بگیرد.

علائم

  1. ایجاد درد در هنگام فعالیت

  2. محدودیت در میزان حرکت

  3. خشکی و سفتی شانه

  4. بلند کردن دست به سختی

  5. کشیدن یا باز و بست کردن بازو به سختی

  6. متورم شدن مفصل

  7. حساس شدن اطراف مفصل

  8. احساس سایش و گرفتگی درون مفصل

نشانه های مکانیکی هنگام حرکت عبارتند از:

  1. تلق تلق کردن

  2. ترق‌ تروق‌ کردن

  3. قرچ قروچ کردن

چرا تورم مفاصل در شانه به وجود می‌آید؟

این بیماری اساساً بدون علت شناخته شده‌ای، توسعه می یابد. فرض بر این است که آسیب‌های جزئی در غضروف یا ساختار، آناتومی و سازه‌هایی که شانه را استحکام و ثبات می بخشند اولین دلیل این بیماری است. افزایش  اصطکاک، روند التهابی و آسیب بیشتر سطوح مفصل را ادامه می‌دهد تا زمانی‌که تمامی علائم آرتروز شانه ظاهر شوند.

علائم این بیماری اغلب به دلیل برخی از صدمات زیر را ظاهر می شوند:

  1. جوش خوردن نادرست شکستگی‌های بازو یا کاسۀ مفصل شانه

  2. سستی مزمن شانه به دنبال تکرار یا پیچش دائمی

  3. حرکت‌ها و جنبش‌ها

  4. بیماری مزمن التهابی به وجود آمده توسط بیماری‌های رماتیسمی یا باکتریایی

  5. اختلالات گردش خون در سر استخوان بازو

  6. وجود عیب و نقص طولانی مدت در عضلۀ گردانندۀ شانه

تشخيص‌ بيمارى

اشعۀ ایکس- در بیشتر موارد، تاباندن اشعۀ ایکس  به مفصل شانه از چندین زاویۀ مختلف کافی می‌باشد. اشعه‌ ایکس تغییرات در ساختار استخوان‌های مفصل شانه (مانند خارهای استخوانی، گردشدگي، ضخیم‌شدگی یا تخریب کیست مانند در استخوان و همچنین عیوب و نقصان‌های اطراف لبۀ کاسۀ مفصل یا آسیب شدیداستخوان) را نشان می‌دهد.

اِم‌آر‌آی(MRI) آزمایش مکمل با تصویربرداری رزونانسی مغناطیسی، که در بسیاری از موارد مورد نیاز می‌باشد و همچنین ممکن است مقداری اطلاعات اولیه از میزان آسیب رسیده به استخوان ارائه دهد.

سی‌تی اسکن اگر درمان دیگری در این شکل از جایگزینی شانه درنظر گرفته شود، راديولوژى کامپيوترى (سی‌تی اسکن) در بیشتر موارد، برای ارائه تصاویر بیشتر از  قسمت‌های مختلف شانه، مورد نیاز خواهد بود.